17 júlí 2006

Sultufjölskyldan

Enn og aftur tími til að blogga smávegis hérna inni. Er stundum að skoða önnur blogg og sé að ég er ekki sú latasta að blogga, jibbíjei.

Ég hef víst aldrei minnst á sultufjölskylduna mína. Þannig er mál með vexti að það er borðuð alveg rosalega mikið af sultu heima hjá mömmu og pabba. Það á helst að vera sulta með öllu sem borðað er, steiktum fiski, bjúgum og helst kjötsúpu líka. Pabbi og Tómas bró eru algerar sultuætur og Svenni bró líka. Þannig að helst þyrfti að sjóða 50 kg af sultu á ári ef vel ætti að vera. Jæja, svo kom þessi blessaða sultufjölskylda í heimsókn í gær, reyndar í tvennu lagi. Fyrst komu mamma, pabbi og Tómas og Tómas skellti sér út í rabarbaragarðinn og saxaði niður rabarbarann handa mömmu svo hún gæti nú farið að sjóða sultu handa þeim. Það sá náttlega varla högg á vatni þarna í rabarbaragarðinum okkar. Svo nú eru allir hamingjusamir þarna hinu megin á Skaganum að fara að sjóða sultu. Við mæðgur gátum auðvitað ekki verið minni og fórum út í morgun og söxuðum niður í sultu handa okkur. Tókum 3.5 kg af rabarbara og nú liggur hann í sykurbaði í pottinum. Elín skilur reyndar ekki þessa sultumenningu. Henni finnst sulta ógeð - eins og hún segir, en hún var alveg til í að hjálpa mér að skera niður.

Svona gengur nú lífið í dag, ekki farin að heyja en held satt að segja að Doddinn byrji að slá í kvöld þegar hann kemur heim úr löndun. Það er geggjað veður 18°C og sól og nokkuð góður þurrkur.

Svo er bara að fara að plana næsta ferðalag. Held við förum eitthvað austur á bóginn, hef t.d. aldrei komið til Egilsstaða.

Sjáumst..............

Engin ummæli: